The rhetorical faculty: a theoretical conceptual study
Main Article Content
Abstract
This study aims to approach the concept of the rhetorical faculty from a foundational perspective, examining its semantic roots and tracing its extensions in Arabic lexicons and Qur’anic usage. It highlights the most prominent terminological representations of the concept of faculty in philosophical, linguistic, and rhetorical domains and attempts to formulate a precise scientific definition of the rhetorical faculty that considers both its cognitive and functional dimensions. The study is based on an analytical-inductive methodology, relying on a conceptual comparative reading of classical texts, analyzing their content, and linking it to their cognitive contexts. It also draws on some modern linguistic perspectives that contributed to clarifying the concept and deepening its structure, achieving greater precision and terminological coherence.
Plum Analytics
Artifact Widget
Article Details
In accordance with its open access publishing policy, AL-Lisaniyyat acknowledges and guarantees authors the full and exclusive ownership of copyright and intellectual property rights related to their scholarly contributions.
The publication of an article in the journal does not result in any transfer, assignment, or limitation of these rights. Authors retain full rights over their works, without the requirement to obtain prior written authorization from the journal.
References
2. ابن خلدون، عبد الرحمن بن محمد. (1981). العبر وديوان المبتدأ والخبر في تاريخ العرب والبربر ومن عاصرهم من ذوي الشأن الأكبر. بيروت:
دار الفكر.
3. ابن عاشور، محمد الطاهر. (2008). أليس الصبح بقريب. دمشق: دار السلام.
4. ابن فارس، أحمد. (1979). معجم مقاييس اللغة. القاهرة: دار الفكر.
5. ابن منظور، محمد بن مكرم. (2006). لسان العرب. بيروت، لبنان: دار صبح.
6. إخوان الصفا وخلان الوفا. (1983). رسائل إخوان الصفا وخلان الوفا. لبنان: دار بيروت.
7. إدريس، جبور عبد النور. (1986). المنهل: فرنسي–عربي. بيروت، لبنان: دار العلم للملايين.
8. الأصفهاني، الراغب. (1413هـ). المفردات في غريب القرآن. دمشق، سورية: دار القلم.
9. جبل، محمد حسن حسن. (2010). المعجم الاشتقاقي المؤصل لألفاظ القرآن الكريم. القاهرة: مكتبة الآداب.
10. الجرجاني، عبد القاهر. (1992). دلائل الإعجاز. القاهرة: مطبعة المدني.
11. الجرجاني، علي بن محمد. (1983). التعريفات. بيروت، لبنان: دار الكتب العلمية.
12. الرازي، فخر الدين محمد بن عمر. (2004). نهاية الإيجاز في دراية الإعجاز. بيروت: دار صادر.
13. السكاكي، يوسف بن أبي بكر. (1987). مفتاح العلوم. بيروت، لبنان: دار الكتب العلمية.
14. العسكري، أبو هلال الحسن بن عبد الله. (1419هـ). الصناعتين: الكتابة والشعر. بيروت: المكتبة العصرية.
15. الفارابي، أبو نصر محمد بن محمد. (1985). التنبيه على سبيل السعادة. بيروت: دار المناهل.
16. الفارابي، أبو نصر محمد بن محمد. (1990). الحروف. بيروت، لبنان: دار الشروق.
17. الفيروزآبادي، مجد الدين محمد بن يعقوب. (1979). القاموس المحيط. القاهرة: الهيئة المصرية العامة للكتاب.
18. القاضي، عبد الله بن محمد. (2016). الملكة الفقهية: حقيقتها، وشروط اكتسابها، وثمراتها. المملكة العربية السعودية: إصدارات الجمعية
الفقهية السعودية.
19. القزويني، جلال الدين محمد بن عبد الرحمن. (1989). الإيضاح في علوم البلاغة. بيروت: الشركة العالمية للكتاب.
20. الكاتب، إبراهيم بن محمد. (1969). البرهان في وجوه البيان. القاهرة: مكتبة الشباب.
21. مجمع اللغة العربية. (2004). المعجم الوسيط. القاهرة: مكتبة الشروق الدولية.
Romanisation
1. Ibn Jinnī, Abū al-Fatḥ ʿUthmān. (n.d.). Al-Khaṣāʾiṣ. Al-Qāhirah: al-Hayʾah al-Miṣriyyah al-ʿĀmmah lil-Kitāb.
2. Ibn Khaldūn, ʿAbd al-Raḥmān ibn Muḥammad. (1981). Al-ʿIbar wa-Dīwān al-Mubtadaʾ wa-al-Khabar fī Tārīkh al-ʿArab wa-al-Barbar wa-Man ʿĀṣarahum min Dhawī al-Shaʾn al-Akbar. Bayrūt: Dār al-Fikr.
3. Ibn ʿĀshūr, Muḥammad al-Ṭāhir. (2008). Alaysa al-Ṣubḥ bi-Qarīb. Dimashq: Dār al-Salām.
4. Ibn Fāris, Aḥmad. (1979). Muʿjam Maqāyīs al-Lughah. Al-Qāhirah: Dār al-Fikr.
5. Ibn Manẓūr, Muḥammad ibn Mukarram. (2006). Lisān al-ʿArab. Bayrūt, Lubnān: Dār Ṣubḥ.
6. Ikhwān al-Ṣafāʾ wa-Khillān al-Wafāʾ. (1983). Rasāʾil Ikhwān al-Ṣafāʾ wa-Khillān al-Wafāʾ. Lubnān: Dār Bayrūt.
7. Idrīs, Jabbūr ʿAbd al-Nūr. (1986). Al-Manhal: Faransī–ʿArabī. Bayrūt, Lubnān: Dār al-ʿIlm lil-Malāyīn.
8. Al-Iṣfahānī, al-Rāghib. (1413 AH). Al-Mufradāt fī Gharīb al-Qurʾān. Dimashq, Sūriyā: Dār al-Qalam.
9. Jabal, Muḥammad Ḥasan Ḥasan. (2010). Al-Muʿjam al-Ishtiqāqī al-Muʾaṣṣal li-Alfāẓ al-Qurʾān al-Karīm. Al-Qāhirah: Maktabat al-Ādāb.
10. Al-Jurjānī, ʿAbd al-Qāhir. (1992). Dalāʾil al-Iʿjāz. Al-Qāhirah: Maṭbaʿat al-Madanī.
11. Al-Jurjānī, ʿAlī ibn Muḥammad. (1983). Al-Taʿrīfāt. Bayrūt, Lubnān: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
12. Al-Rāzī, Fakhr al-Dīn Muḥammad ibn ʿUmar. (2004). Nihāyat al-Ījāz fī Dirāyat al-Iʿjāz. Bayrūt: Dār Ṣādir.
13. Al-Sakkākī, Yūsuf ibn Abī Bakr. (1987). Miftāḥ al-ʿUlūm. Bayrūt, Lubnān: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
14. Al-ʿAskarī, Abū Hilāl al-Ḥasan ibn ʿAbd Allāh. (1419 AH). Al-Ṣināʿatayn: Al-Kitābah wa-al-Shiʿr. Bayrūt: al-Maktabah al-ʿAṣriyyah.
15. Al-Fārābī, Abū Naṣr Muḥammad ibn Muḥammad. (1985). Al-Tanbīh ʿalā Sabīl al-Saʿādah. Bayrūt: Dār al-Manāhil.
16. Al-Fārābī, Abū Naṣr Muḥammad ibn Muḥammad. (1990). Al-Ḥurūf. Bayrūt, Lubnān: Dār al-Shurūq.
17. Al-Fīrūzābādī, Majd al-Dīn Muḥammad ibn Yaʿqūb. (1979). Al-Qāmūs al-Muḥīṭ. Al-Qāhirah: al-Hayʾah al-Miṣriyyah al-ʿĀmmah lil-Kitāb.
18. Al-Qāḍī, ʿAbd Allāh ibn Muḥammad. (2016). Al-Malakah al-Fiqhiyyah: Ḥaqīqatuhā wa-Shurūṭ Iktisābihā wa-Thamarātuhā. Al-Mamlakah al-ʿArabiyyah al-Suʿūdiyyah: Iṣdārāt al-Jamʿiyyah al-Fiqhiyyah al-Suʿūdiyyah.
19. Al-Qazwīnī, Jalāl al-Dīn Muḥammad ibn ʿAbd al-Raḥmān. (1989). Al-Īḍāḥ fī ʿUlūm al-Balāghah. Bayrūt: al-Sharikah al-ʿĀlamiyyah lil-Kitāb.
20. Al-Kātib, Ibrāhīm ibn Muḥammad. (1969). Al-Burhān fī Wujūh al-Bayān. Al-Qāhirah: Maktabat al-Shabāb.
21. Majmaʿ al-Lughah al-ʿArabiyyah. (2004). Al-Muʿjam al-Wasīṭ. Al-Qāhirah: Maktabat al-Shurūq al-Dawliyyah.